Bilgi korkusu ve olum kokusu-

Agatha Christie'nin "Olumun Sicak Eli" romanina gozum kaydi gecen gun. Coook eskiden okumus ve sevmistim. Belki de en umulmadik sekilde sonlanmayi basarmis mukemmel bir roman. Hain bir gulusu andiriyor, corekleniyor uzerimize, agir ilerliyor, sogukkanli ve de temkinli. Olmek de ne zormus dedirten nadir kitaplardan...Yavasligi ile delirtiyor beni okurken, her kelimenin anlaminin uzerinde durmak da sart, ama cok da takilirsaniz isin icinden cikamaz, belki de detaylarin icinde bogulup gidersiniz. Yaniltici tuyolarla bezenmis bir ustadin eseri ile goz goze, olaylar karmasiklastikca sere serpe oturdugunuz koltugunuzda kitabinizla kucak kucaga nefes nefesesiniz...

Ruhum da icime sigmiyor sanki bugunlerde, biraksalar cikip gidecek. Belki de olum denen sey ruhun da bizi terk etmesi. Nerelere gider, baska ruhlara mi karisir, bir nesnenin icine hapsolunca mi yeniden dirilir? Kendi ruhumun izini suren bir hafiye romani yazmak ne de heyecan verici olurdu-dusuncelerde, duslemlerdeyim.

Hickirigi tutmus bir sair, kelimelerin suyunu cikartmis bir denemeler yazari, melodramatik bir anlati ustasi. Oyku ve oykunme-kolik olmamak isten degil. Tehlikeyle savasan bilgi ve cazibeli riskin- her bir duyumuzun irkilerek uyandigi- Iste o korku... 
Hic-in kokusunu alabiliyorum diyebilecek denli vahsi, gudubet bir canavarin curuk dislerinin kovuklarinda sekerleme yapmaya benziyor- Agatha- kelimeleri pek zekice derliyor.


 Tatli, yasli bir kadinin canavarca azan hayal gucu. 

Akilli uslu islerde calisanlarin harci degil-hayal kurgulamak, gercege uyarlamak.Hayati anlam tasiyan bir azimle, ertesi gun olecekmiscesine yazan bir kisilik...