Sevmiyorum oylesineligi. Bir seyin ozune inebilirim, ozunun icindeki esansi, kokuyu icime cekebilirim diyorum. Sevmiyorum oylesine. Kuskucu, irdeleyici, ve bulunmazi arayan biriyim. Seviyorum keskin bir cizgi cekercesine, ya da daireler ciziyorum kendi etrafimda baska birine dogru gozumu kaydirmadan once. Kendimden once ve kendimden sonra diyorum. Niye mi ben boyle olmak istiyorum? Hep aradigim kisi o da- mirildaninca elestiriliyorum.
Boylesine bir ben, oylesine bir sen; soylence ve soylentinin dunyasinda -arada kalmis- kistirilmis bir oz-gu-luk. Ben-ce sence-lerin arasinda bir kim-lik. Fiilleri de atamiyorum, baglaclari da. Zaman akip gitmez yok-sa.
Kim-ce-lemeler, nereye kadar? Ufuksuz dus-un-ce-lemeler. Bir mercekten dunyayi alip izlesem, evirip cevirsem tostoparlak minik kure. Gulucuk gibi elime dogsa, belirse gozumun onunde tum ciplakligiyla.
ic gecirme, serzenis, kelimeler sendeler...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder